Croatian English French German Italian Portuguese Russian Slovenian Spanish Swedish
Connect with us

Οίτη

Η Οίτη είναι το «κλειδί» του ορεογραφικού τόξου της Ρούμελης και μεσολαβεί ανάμεσα στα Βαρδούσια και στην Γκιώνα, ολοκληρώνοντας τον υδροκρίτη του Μόρνου. Σε σχέση με την Γκιώνα ή τα Βαρδούσια, η Οίτη δίνει την εντύπωση ενός βουνού με ομαλό ανάγλυφο και φιλικά τοπία. Στο τοπίο της Οίτης κυριαρχούν οι ομαλές δασωμένες πλαγιές και τα δύο μεγάλα οροπέδια, οι Λιβαδιές και η Καταβόθρα, ενώ η βόρεια και ανατολική πλευρά της σχηματίζουν απότομες ασβεστολιθικές παρειές, που σκίζονται από βαθιά φαράγγια.

ΟίτηΗ ΟΙΤΗ είναι ένα βουνό παράξενο, βλοσυρό και απροσπέλαστο στο περίγραμμά του, ομαλό και φιλικό στον πυρήνα του, όπου πάνω από τα πυκνά ελατοδάση συναντά κανείς ένα μεγάλο οροπέδιο με λίμνες.
Βουνό που παρακολούθησε από κοντά τη ζωή της Φθιώτιδας και συμμετείχε σε όλα τα μεγάλα γεγονότα της ιστορίας και του μύθου της: στην αρχαιότητα φιλοξένησε τα οχυρά της Υπάτης, της Τραχίνας και της Ακύφας, αλλά και το μυθικό τέλος του Ηρακλή, που αποχωρίστηκε την ανθρώπινη υπόστασή του στις κορυφές της.

Oiti-2Στα νοτιοανατολικά, γύρω από την Παύλιανη μια σειρά μικρών οικισμών, ενώ στη νότια πλευρά του βουνού, που ανήκει στο νομό Φωκίδας, διατηρούνται τρία αξιόλογα χωριά, το Μαυρολιθάρι, η Πυρά και η Καστριώτισσα. Στα βόρεια δεσπόζει η Υπάτη με τους πολλούς αγροτικούς δορυφόρους της, ενώ στα δυτικά φωλιάζουν τα Μάρμαρα και μερικά ακόμη σχεδόν έρημα χωριά της Σπερχειάδας.

Στο εσωτερικό του βουνού κατά περιόδους δημιουργήθηκαν πολυάριθμοι κτηνοτροφικοί ή υλοτομικοί καταυλισμοί, αλλά μόνο ένας οικισμός μόνιμης κατοίκησης, το Νεοχώρι, που σήμερα ερημώνει το χειμώνα.

τα λιβάδια της ΟίτηςΚαταβόθρα ένα μεγάλο γυμνό οροπέδιο. Μπαίνοντας στο οροπέδιο, βλέπουμε στα αριστερά μας μικρό λόφο, όπου έχει ανασκαφεί η θεμελίωση δωρικού ναού, που θεωρείται ότι ήταν αφιερωμένος στον  Ηρακλή  και σχετιζόταν με το μύθο του ολοκαυτώματος και της θεοποίησής του. Στο άλλο άκρο του οροπεδίου, στη βάση μεγάλου βράχου, χαίνει το στόμιο της Καταβόθρας, μιας φυσικής σήραγγας όπου εισρέουν τα νερά των γύρω πλαγιών και οδηγούνται στα υπόγεια καρστικά δίκτυα του ασβεστολιθικού υποβάθρου.

ΟίτηΛιβαδιές, το πιο μεγάλο και ονομαστό οροπέδιο της Οίτης. Η μεγάλη βρύση που συναντάμε στη διακλάδωση είναι μία από τις πηγές του οροπεδίου, όπως και η βρύση του Καλογέρου που βρίσκεται λίγο νοτιότερα.
Από τα νερά αυτά γεννιέται το Βαλόρεμα, εσωτερικό ποτάμι της Οίτης, που ενώνεται με έναν ακόμη μικρό ποταμό και σχηματίζουν το Γοργοπόταμο, που διασχίζει το ασβεστολιθικό τείχος μέσα από ένα εντυπωσιακό φαράγγι. Παρ' όλο που οι γύρω κορυφές, όπως το Γρεβενό και ο Πύργος, στολίζονται από ασβεστολιθιακές στέψεις, το γεωλογικό υπόστρωμα στην ανώτερη αυτή ζώνη της Οίτης αποτελείται από φλύσχες, πετρώματα αδιαπέραστα από το νερό. Χάρη στη συντυχία αυτή, στις Λιβαδιές σχηματίζονται δύο μικρές αλλά μόνιμες λιμνούλες, όπου ζει ένας πληθυσμός αλπικών τριτώνων, μικρό αμφίβιο της αλπικής ζώνης.

Εθνικός Δρυμός Οίτης

Εθνικός Δρυμός ΟίτηςΟ ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΡΥΜΟΣ Οίτης ιδρύθηκε το 1966 με σκοπό τη διαφύλαξη των εκτεταμένων ελατοδασών και της πλούσιας χλωρίδας του βουνού. Στον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού αποδόθηκε έκταση 33.700 στρεμμάτων και άλλη τόση περίπου έκταση στην περιφερειακή του ζώνη. Βάσει σχεδίου διαχείρισης που εκπονήθηκε το 1996, η περιφερειακή ζώνη επεκτάθηκε ώστε να περιλάβει μεγαλύτερη ποικιλία βιοτόπων και να καλύψει όλο τον ορεινό όγκο.

Στην Οίτη έχουν καταγραφεί περισσότερα από 1.200 είδη φυτών, αριθμός που την κατατάσσει στις πλουσιότερες χλωριδικά περιοχές της χώρας. Τα σπανιότερα φυτά φυτρώνουν στις δύο ψηλότερες κορυφές της, Πύργο και Γρεβενό, αλλά και στις απόκρημνες πλαγιές των φαραγγιών και ιδιαίτερα της μεγάλης χαράδρας του Γοργοποτάμου. Οι δυσπρόσιτες χαράδρες δεν αποτελούν καταφύγιο μόνο για σπάνια φυτά αλλά και για τον μικρό πληθυσμό αγριόγιδων που επιβιώνει στην Οίτη. Στην απόκρημνη βορειοανατολική πλευρά του βουνού έχει μόνιμη παρουσία ο χρυσαετός και άλλα σπάνια αρπακτικά πουλιά, όπως ο πετρίτης. Στα δάση  της Οίτης συναντώνται έξι είδη δρυοκολαπτών, γεγονός που μαρτυρεί μια ποικιλία στη δομή αλλά και στα είδη των δέντρων που τα συνθέτουν. Αγριογούρουνα και ζαρκάδια διατηρούν καλούς πληθυσμούς, τουλάχιστον σε ορισμένες περιοχές του βουνού, ενώ η παρουσία του λύκου είναι σποραδική. Ο αλπικός τρίτωνας, τέλος, αναπαράγεται στις μόνιμες λιμνούλες του οροπεδίου Λιβαδιές, αλλά και σε άλλες παροδικές λούτσες της ανώτερης ζώνης του βουνού.

...μάθετε περισσότερα για την Χλωρίδα και τη Πανίδα της Οίτης...